یك برگ توت در اثر تماس با نبوغ انسان به ابریشم تبدیل می شود.



یك مشت خاك در اثر تماس با نبوغ انسان به قصری بدل می شود.




یك درخت سرو در اثر تماس با نبوغ انسان دگرگون می شود و شكل معبدی می گیرد.



یك رشته پشم گوسفند در اثر تماس با ابتكار انسان به صورت لباس فاخر در می اید.



اگر در برگ ٬خا ك٬ چوب و پشم این امكان هست كه ارزش خود را از طریق انسان صد برابر بلكه هزار برابر



كند ایا من نمی توانم با این بدن خاكی كه نام مرا حمل می كند ٬ چنان كنم ?

 

 

.........................................................................................

 

رها باش ، آزاد چون پر کاهی در انبوه قطرات عجول باران !
شب پرستان را به نازکی دلت نزدیک نکن،
زیراکه محفل روشن و آرام دلت تاریک و آشفته می گردد !
پرواز کن ،
اما نه چونان پرنده یی که در هراس ساچمه ی تفنگی ست !
همچون قاصدک بی مقصدی که فقط لذت پرواز کردن را تجربه می کند !
و سپس ،
در گنگی بادهای وحشی ،
ذره ذره بال هایش را از دست می دهد ،
و در یک سقوط آزاد ،
دچار مرگی زیبا می شود ...

 

...................................................................................

 

 

خوب نگاه کنید ،

 

هر تیغه علف ، فرشته خودش را دارد ،

 

فرشته ای که به روی آن خم می شود و زمزمه می کند :

 

رشد کن ! رشد کن !

 

 

زیبایی چیزها در ذهنی است که در ذات آنها تامل می کند .

 

 

 

....................................................................................

 

 

زندگی به موسیقی نزدیک تر است تا به ریاضیات

 

ریاضیات وابسته به ذهن اند

 

و زندگی در ضربان قلبت ابراز وجود می کند 

 

.................................................................

 

سالها در اندیشه بوده ام...
تا دریابم،
كدامیك اصل تر و نیكوترند
والایی ایثار؛
یا سرمستی عصیان؛
و اكنون در ورای همه ی پندارها
تنها یك حقیقت را آشكار
در یافته ام
و آن همانا صداقت است
آن چه به همه ی اعمال ما
زیبایی و اصالت می بخشد

 

 

...............................................................................

 

 

سازنده ترین کلمه((گذشت)) است...آن را تمرین کن.

پرمعنی ترین کلمه((ما)) است...آن را به کار بر.


عمیق ترین کلمه((عشق)) است...به آن ارج بده.

بی رحم ترین کلمه(( تنفر)) است...با آن بازی نکن.

خودخواهانه ترین کلمه((من)) است...از آن حذر کن.

نا پایدارترین کلمه((خشم)) است...آن را فرو بر.

بازدارنده ترین کلمه((ترس)) است...با آن مقابله کن.

با نشاط ترین کلمه ((کار)) است...به آن بپرداز.

پوچ ترین کلمه((طمع)) است...آن را بکش.

سازنده ترین کلمه((صبر)) است...برای داشتنش دعا کن.

روشن ترین کلمه((امید)) است...به آن امیدوار باش.

ضعیف ترین کلمه((حسرت)) است...آن را نخور.

تواناترین کلمه((دانش)) است...آن را فرا گیر.

محکم ترین کلمه ((پشتکار)) است...آن را داشته باش.

سمی ترین کلمه((شانس)) است...به امید آن نباش.

لطیف ترین کلمه((لبخند)) است...آن را حفظ کن.

ضروری ترین کلمه((تفاهم)) است...آن را ایجاد کن.

سالم ترین کلمه((سلامتی)) است...به آن اهمیت بده.

اصلی ترین کلمه((اعتماد)) است...به آن اعتماد کن.

دوستانه ترین کلمه((رفاقت)) است...از آن سو استفاده نکن.

زیباترین کلمه((راستی)) است...با آن روراست باش.

زشت ترین کلمه((تمسخر)) است... دوست داری با تو چنین شود؟؟

موقر ترین کلمه((احترام)) است...برایش ارزش قایل شو.

آرامترین کلمه((آرامش)) است...به آن برس.

عاقلانه ترین کلمه((احتیاط )) است...حواست را جمع کن.

دست و پا گیر ترین کلمه((محدودیت)) است...اجازه نده مانع پیشرفتت شود.

سخت ترین کلمه ((غیر ممکن)) است...وجود ندارد.

مخرب ترین کلمه((شتابزدگی)) است...مواظب پلهای پشت سرت باش.

تاریک ترین کلمه((نادانی)) است...آن را با نور علم روشن کن.

کشنده ترین کلمه((اضطراب)) است...آن را نادیده بگیر.

صبور ترین کلمه((انتظار)) است...منتظرش بمان.

با ارزش ترین کلمه((بخشش)) است...سعی خود را بکن.

قشنگ ترین کلمه((خوشرویی)) است...راز زیبایی در آن نهفته است.

رسا ترین کلمه((وفاداری)) است...بدان که جمع همیشه بهتر از یک فرد بودن است.

محرک ترین کلمه((هدفمندی)) است...زندگی بدون آن پوچ است.

و هدفمند ترین کلمه((موفقیت)) است...پس پیش به سوی آن.

 

...............................................................................................

 

 

چقدر زیبا بود اگر شبه غرور بر ما چیره می شد نگاهی به آسمان می کردیم و از غرور خود می کاستیم.

 

چقدر زیبا بود اگر هنگام تنها یی سری به دادگاه دلمان می زدیم و همیشه دیگران را محکوم به حبس ابد نمی کردیم.

 

چقدر زیبا بود وقتی یتیمی می دیدیم گرد یتیمی از چهره اش می زودودیم ودستی به مهربانی بر سر و رویش می کشیدیم.

 

چقدر زیبا بود اگر می دانستیم چرا شقایق هامی میرند و چقدر زیبا بود اگر می فهمیدیم چرا زندگی زیباست

 

..................................................................................

 

 

انتهای بی نهایت ها را دیده ای ?
.
.
.

می گویند : زیباست !

انتهای دریاها شهری است

انتهای کوهها خانه هایی

انتهای آینه ها سایه هایی


…
و در انتهای قلب هر شخصی عشقی !

زیباترین ها همیشه در انتهای هر چیزند

شهر ، خانه ، سایه ، احساس و …

انتهای بی نهایت ها را باید احساس کرد

درک کرد ، فهمید و دوست داشت

…
و همه به او منتهی می شوند

انتهای آسمان ها ، دریاها ، کوه ها ،…


 


 

به او که زیباست …